Pojęcie „egzemplarza” utworu

I ACa 1107/15, Pojęcie „egzemplarza” utworu. Cel domniemania osoby twórcy. Biblioteka publiczna jako instytucja naukowa i oświatowa. Charakter odpowiedzialności z tytułu naruszenia autorskich dóbr osobistych. Prawo do nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania. – Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi

LEX nr 2665807 – wyrok z dnia 4 lutego 2016 r.

TEZA | aktualna

Nie ma podstaw do przyjęcia takiej „absolutnej” interpretacji przepisu art. 16 pkt 3 u.p.a.p.p., która w każdej dowolnej zmianie jakiegokolwiek elementu treści lub formy utworu dostrzega naruszenie prawa do jego integralności. Prawo to, tak jak i inne autorskie prawa osobiste, chroni „więź twórcy z utworem” (art. 16 in principio u.p.a.p.p.). Tak ujęta funkcja prawa do integralności utworu rozstrzyga o tym, że oceny naruszenia tego prawa są zależne od ustalenia ingerencji w „więź twórcy z utworem”. Nie każda zatem zmiana dowolnego elementu treści lub formy utworu narusza prawo do jego integralności, lecz tylko taka jego zmiana, która „zrywa” lub „osłabia” więź twórcy z utworem, usuwa lub narusza więź między utworem a cechami indywidualizującymi jego twórcę. Tak oznaczonych cech naruszenia prawa do integralności utworu nie spełniają, rzecz jasna, takie drobne zmiany elementów jego treści lub formy, które nie uchylają atrybucji utworu.

Pojęcie „egzemplarza” utworu